The Fortress
Studio Dries VerhoevenIn een tijd van grote geopolitieke crises schetst The Fortress een beeld van de mensheid op zoek naar zelfbescherming, van mensen die hun grenzen, hun goede gemoed en geweten willen verdedigen. De bezoeker ziet hoe het Nederlandse paviljoen, ooit ontworpen vanuit de ideologie van de optimistische naoorlogse jaren, zich ieder uur langzaam sluit, een bittere verbeelding van een steeds defensiever opererend Nederland en Europa. Met behulp van rolluiken wordt het gebouw van haar daglicht beroofd en transformeert het modernistische monument langzaam tot een donkere, afgesloten hal die associaties oproept met een bunker of techno-club. Terwijl het gebouw die transitie ondergaat, maakt een groep van 3 performers zich langzaam los van het publiek. Ze reageren op het langzaam verdwijnende licht met een vocale interventie: ze $$growlen$$, een stemtechniek waarbij de lagere regionen van de stem worden gebruikt. Terwijl het einde van het verlichtte tijdperk zich aankondigt, zo suggereert de performance, krijgen irrationele impulsen de overhand, alsof de mens de haar omringende duisternis heeft geïnternaliseerd. De performance vindt 140 dagen lang 6 x per dag plaats. Het publiek is zeer divers en internationaal: van jonge kunststudenten tot dagjesmensen en die-hard Biennale-bezoekers. Ook bij de voorbijgangers die besluiten niet naar binnen te gaan genereert het gebaar inhoud, het paviljoen als gesloten sculptuur zal gedachten losmaken over de staat van Nederland en haar plek in de wereld, en over het wezen van de Biënnale zelf, ooit opgericht als een plek voor internationale culturele uitwisseling.
Roadburn Festival
Stichting HeavinessRoadburn is in 25 jaar uitgegroeid tot een internationaal toonaangevend festival voor heavy en experimentele muziek. Wat begon als een niche-evenement rondom stonerrock, is uitgegroeid tot een unieke ontmoetingsplek waar cutting-edge muziek, contextuele programmering en artistieke verdieping samenkomen. In 2026 zet Roadburn de volgende stap: het festival bouwt verder aan zijn missie “We redefine heaviness – from the underground upwards – to galvanize our community”. Het artistieke team ontwikkelt jaarlijks een zorgvuldig gekozen context waarin actuele thema’s uit de internationale underground worden verbonden. Roadburn programmeert geen headliners, maar verhalen en samenhang: van metal tot hedendaags klassiek, van avant-garde elektronica tot performance. Daarbij creëert het festival ruimte voor nieuwe composities, artist-in-residence trajecten en bijzondere samenwerkingen. Offroad – het stadsprogramma – verbindt het festival met Tilburg door heavy culture naar nieuwe plekken en doelgroepen te brengen. Roadburn trekt jaarlijks ca. 15.000 bezoekers, waarvan 60% uit het buitenland. Publieksontwikkeling staat centraal: naast de internationale community richt Roadburn zich nadrukkelijk op nieuwe generaties muziekliefhebbers, lokale bezoekers en diverse gemeenschappen zoals de LHBTIQ+-scene. Het festival scoort hoog op veiligheid, inclusiviteit en beleving (gemiddeld een 9 in 2025). De bijdrage van Fonds21 wordt gevraagd om deze ambities verder te realiseren: het versterken van de artistieke inhoud, het betrekken van nieuwe doelgroepen, het verduurzamen van productie en het vergroten van toegankelijkheid. Daarmee blijft Roadburn een festival dat artistiek radicaal én maatschappelijk relevant is, geworteld in Tilburg m
SOUNDS LIKE JUGGLING INVITES
Stichting Goed Bezig!In SOUNDS LIKE JUGGLING INVITES gaan vijf performers én het publiek op zoek naar contact. Mensen uit heel verschillende disciplines en culturele achtergronden proberen elkaar te bereiken: Sounds Like Juggling en drie muzikale gasten, met roots in drie werelddelen: Jongleur/muzikant Guido van Hout Muzikant/jongleur Arthur Wagenaar (samen Sounds Like Juggling) Latin drummer Junior Martir, roots in Curaçao Kora-speler Lamin Kuyateh, met roots in Gambia (de kora is een West-Afrikaanse harp) en Balfolk-muzikant Wouter Kuyper (balfolk is traditionele Europese volksmuziek en dans, met doedelzak, accordeon en fluiten). INVITES is muzikaal, ritmisch, en groovend, maar ook persoonlijk en verbindend. En heel speels en verrassend. De performance wordt gedragen door muziek en beweging, de muzikale universa van de spelers en muzikaal jongleren op bijzondere instrumenten: zelfgebouwde objecten die geluid maken als je ermee jongleert. INVITES is een pleidooi voor culturele en artistieke diversiteit en ontmoeting. Wat is jouw wereld? Hoe open je je deur? Wat kan je aan elkaar geven, en van elkaar leren? Deze vragen gaan we op speelse wijze met elkaar aan. Met muziek, jongleren, zingen en meedoen als metafoor. De relaties op het podium zijn een inspirerende metafoor voor relaties in het ‘echte’ leven. Het contact zoeken - en uiteindelijk vinden - stelt het publiek de vraag: hoe open sta jij zelf voor anderen? Sounds Like Juggling is een makers-duo dat muziek en jongleren samenbrengt tot spetterende performances waarbij stilzitten onmogelijk is. Publieksparticipatie is een wezenlijk onderdeel. Jongleren is bij ons geen magische ‘truc’ - je voelt, ziet en hoort zelf hoe het werkt, doordat je de instrumenten ook zelf in handen
Motherland: The Return of Katinka
Stichting Jip SmitNa het succes van de vorige delen van de Motherland-trilogie volgt nu het, op zichzelf staande, vervolg Motherland: The Return of Katinka. Katinka, het hoofdpersonage, keert terug naar De Eilanden van Treis Meres waar een vloek heerst, waardoor vrouwen maar 3 dagen leven. Katinka heeft de opdracht gekregen om een magische steen terug te plaatsen in de Poel van Mitra om zo de vloek te verbreken. Maar als de koning van de eilanden Katinka aanbiedt om haar, in ruil voor de magische steen, te kronen en de meest geliefde vrouw op de Eilanden te maken, moet blijken of ze sterk genoeg is om de verleiding te weerstaan. De Motherland-trilogie brengt een nieuw genre naar de theaters, fantasy, en is een onderzoek naar de kracht van interactief theater. Het eerste deel won in 2020 The Best of Fringe Award, werd geselecteerd voor het Nederlandse Theater Festival en Jip werd voor haar rol genomineerd voor een Theo d’Or. In dit deel onderzoek ik hoeveel het individu bereid is om op te geven voor het grotere belang. Is het het waard om een oorlog te ontketenen voor een mogelijke betere toekomst voor de onderdrukte? En hoe zorg je ervoor dat de nieuwe mensen die macht in handen krijgen daar wel wijs mee omgaan? De voorstelling gaat juni 2026 in première en gaat daaropvolgend op tournee. Beoogd worden 44 voorstellingen en een bereik van 3900 bezoekers.
La Vie Bohème
Stichting MINOUXLa Vie Bohème is een stadsbreed samenwerkingsverband van culturele en maatschappelijke organisaties, kunstenaars, visionairs, beleidsmakers, directies, medewerkers, bewoners en de Gemeente. MINOUX initieert, inspireert en faciliteert ontmoetingen en culturele activiteiten, in samenwerking met jonge creatieven en studenten van de kunstopleidingen in de stad. Dit traject mondt uit in een manifestatie in juni 2026. MINOUX inspireert en faciliteert partners, participanten en publiek om samen krachtig te manifesteren hoe creativiteit, cultuur en kunst worden ingezet om in gemeenschap de maatschappij vorm te geven. De volgende vraag staat centraal: Op welke manier kan cultuur opnieuw verbonden worden met de maatschappij, zodat zij haar waarden te volle kan doen gelden; zingevend, opbouwend, verbindend? Het project wordt gemaakt met en voor een nieuwe generatie creatievelingen: voor hen is het noodzakelijk dat cultuur niet langer door geld gestuurd wordt. MINOUX wil samen met hen het systeem doorbreken en mensen daadwerkelijk anders laten nadenken over hoe we maatschappelijke problemen kunnen aanvliegen vanuit creativiteit. MINOUX & partners willen ‘s-Hertogenbosch positioneren als dé Cultuurstad van de toekomst, waar: -cultuur als belangrijke waarde in de samenleving wordt geleefd; -maatschappelijke uitdagingen aangevlogen en opgelost worden met creatieve antwoorden; -2.000 m2 grond vrijgemaakt is voor cultuuruitingen zonder winstoogmerk. La Vie Bohème is: - een onderzoek naar wat jongeren zelf inbrengen in deze creatieve samenleving en hoe zij zelf communiceren om jongeren te betrekken. - een manifestatie in juni 2026 waarin deze inbreng van jongeren zichtbaar wordt.
Monday
Stichting SHARP/ArnoSchuitemakerMet Monday maakt Arno Schuitemaker een nieuwe voorstelling voor vier dansers. De voorstelling kiest voor een radicale omkering en schept ruimte voor een reflectie op de huidige wereld. Maandag, vaak afgedaan als een willekeurige dag of de terugkeer naar routine, wordt omgevormd tot een oefening in “vooruit-herinneren”: het beschouwt het heden als datgene wat de toekomst van ons zal onthouden. Samengebald tot één uitgerekt moment wordt Monday een metafoor voor een dag die niemand vergeet. De choreografische taal van de voorstelling wordt bepaald door omkering: bewegingen worden achterwaarts uitgevoerd, van consequentie naar handeling, waardoor voelbaar wordt hoe een keten van gebeurtenissen naar het heden leidt. Geleidelijk krijgt het fysieke terugspoelen een hypnotiserende kwaliteit. Het voert het publiek mee naar een staat waarin de voetafdruk verschijnt vóór de stap. In Monday komt consequentie eerst. Want een toekomst neem je niet als gegeven - of voor lief; die bouw je. De voorstelling gaat in première in de zomer van 2026 en toert langs in totaal 20 vlakkevloertheaters en kleinere grote zalen door heel Nederland. Daarnaast zal het werk ook in het buitenland te zien zijn. Het project richt zich, naast het reguliere publiek, specifiek op het bereiken van een jongere generatie. Het artistieke team bestaat uit dansers Jim Buskens, Angelo Petracca, Ashley Ho en Jana Jacuka. De muziek, gebaseerd op het Lied van Seikilos (de oudste bewaard gebleven muzieknotatie), wordt gecomponeerd door Aart Strootman. Jean Kalman ontwikkelt het lichtontwerp en dramaturg Guy Cools begeleidt en ondersteunt het proces inhoudelijk.
Noodkeet
Stichting De Leedbewakers theaterproductiesWij, De Leedbewakers, maken de nieuwe locatievoorstelling Noodkeet die in de zomer van 2026 in samenwerking met Theatergezelschap Vis à Vis gemaakt wordt. Noodkeet is een absurdistische en fysieke locatievoorstelling over drie doomsday-preppers op drift in een chaotische wereld, in een immer falende poging om daar wat orde in te scheppen, en over hoe een mens zich in de nesten kan werken. Lisa Groothof, Len Lucieer en Maurits van den Berg maken en spelen. Len Lucieer maakt de muzikale compositie. De voorstelling wordt geregisseerd door Siem Steinmann. De vormgeving is in handen van Jasper van Roden. De kostuums worden ontworpen en gemaakt door Esmee Thomassen, het lichtontwerp is in handen van Sam Beumer en de artistieke coördinatie wordt verzorgd door Marinus Vroom vanuit Vis à Vis. De voorstelling speelt 47 keer op verschillende zomerfestivals en buitentheaters voor een beoogd publiek van 10.430 mensen. De verkoop van de voorstelling is in handen van de Leedbewakers zelf in samenwerking met Vis a Vis. $$n More zorgt voor productionele en zakelijke ondersteuning.
Internationaal Filmfestival Assen 2026
Stichting Festival Vrouwenfilms Claire ObscurInternationaal Filmfestival Assen (IFA) – 46e editie. Van 5 t/m 8 maart 2026 vindt IFA plaats in DNK Assen. Het festival is het enige meerdaagse intersectioneel feministische filmfestival van Nederland en biedt een podium aan vrouwelijke makers en verhalen die sekse- en genderrollen doorbreken. In een tijd waarin pluriformiteit onder druk staat, zet IFA in op dialoog, inclusie en artistieke kwaliteit. Het festival bestaat uit vijf pijlers: Spotlight (grote titels), Gender Benders (queer films), World Views (niet-westerse perspectieven), Podium (jong talent) en Contour (randprogrammering). Voor 2026 werken we met het thema vrouwenveiligheid onder de slogan “Wij eisen het doek op”. Naast filmvertoningen biedt IFA masterclasses, talks en een verdiepend randprogramma. IFA versterkt het culturele veld in Drenthe via samenwerkingen met regionale filmhuizen, DNK, Kunstbende, Het Drents Museum, De Drentse Archieven, Campis, De Beeldcoaltie New Noardic Wave en Filmhub Noord. We bieden ruimte aan jong talent en organiseren educatieve activiteiten, waaronder schoolvoorstellingen en de IFA Jongerenjury. Internationaal werken we samen met feministische filmfestivals en organisaties zoals Vrouwen in Beeld en Point of VieW. Na een succesvolle transitie in 2025 zetten we in op professionalisering, fair practise en duurzame organisatieontwikkeling. De begroting voor 2026 bedraagt €300.000 om jaarrond een robuuste en kwalitatief hoogstaand festival neer te zetten.
Cosplay
Design Museum Den BoschCosplay is de eerste grote museale tentoonstelling in Nederland over een wereldwijde subcultuur waarin mensen, vooral jongeren, zich verkleden als hun favoriete personages uit films, games, strips en anime. Design Museum Den Bosch presenteert deze tentoonstelling volledig in co-creatie met de cosplaygemeenschap: cosplayers leveren objecten aan, denken mee over de inhoud en verzorgen workshops en lezingen. Zo wordt Cosplay niet alleen een tentoonstelling over jongeren, maar ook ván jongeren. De tentoonstelling onderzoekt hoe cosplay functioneert als creatieve praktijk, identiteitslaboratorium en maatschappelijke spiegel. Thema’s als zelfexpressie, ambacht, gender, activisme en digitale cultuur komen aan bod, maar ook het spanningsveld tussen authenticiteit en commercie. Cosplay laat zien hoe jongeren via kostuums en fictieve personages reflecteren op wie ze zijn en op de tijd waarin ze leven. Voor cosplayers betekent het erkenning van hun creativiteit en betrokkenheid; voor andere bezoekers opent het een wereld vol ambacht, identiteit en verbeelding die vaak buiten het zicht van de mainstream blijft. Met een interactief en participatief ontwerp en een educatie- en publieksprogramma waarin jongeren actief betrokken worden, wil het museum nieuwe doelgroepen aanspreken en de kracht van jongerencultuur en co-creatie zichtbaar maken. Kortom: Cosplay toont de kracht van jongerencultuur, de waarde van co-creatie en de relevantie van design als lens op de samenleving.
Uit de as van een idee
Witfilm$$Uit de as van een idee$$ is een kunstzinnige documentaire. Regisseur Frank Scheffer is door de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge uitgenodigd om deel te nemen aan een residentie in het Centre for the Less Good Idea in Johannesburg. In Kentridge’s experimentele laboratorium voor kunst ontstaat betekenis niet uit de ingeving van een enkel individu zoals in Europa gebruikelijk is, maar in een collectief proces waarin improvisatie, samenwerking en zelfs mislukking de drijvende krachten zijn voor creatie. In $$Uit de as van een idee$$ neemt Scheffer actief deel aan deze praktijk en legt van binnenuit vast hoe muziek, beeld en performance voortdurend in elkaar overvloeien. De film toont hoe kunstenaars - jong en oud - elkaar uitdagen om individuele controle los te laten en zich over te geven aan het ritme van het collectief. Daarnaast biedt het ook een inkijk in de creatieve visie en de collectiviteitsbeleving van de jonge en de oudere kunstenaars. Hierbij worden ook de bredere vragen voelbaar: hoe verhoudt de (nieuwe) Europese maker zich tot de postkoloniale erfenis die hun blik en traditie kleurt, en welke nieuwe vormen van kunst kunnen ontstaan wanneer die grenzen worden doorbroken? $$Uit de as van een idee$$ nodigt de kijker uit om kunst te ervaren als een levend proces: onvoorspelbaar, kwetsbaar en collectief, waarin nieuwe manieren van kijken, luisteren en samenwerken zichtbaar worden.