Projectbezoek: O. Festival – Containerbegrip
Op vrijdag 12 Juni 2026 is Future Collective (Cid) op projectbezoek geweest bij Young Revolt in BAK, Utrecht. Ik bezocht de eerste sessie van een nieuwe serie van Young Revolt: Voices of the Mineral Rich.
“Deze eerste bijeenkomst onderzocht de taal van geopolitiek, winning van grondstoffen, grenzen en identiteit. Voices of the Mineral Rich plaatst de stemmen centraal van mensen wiens geschiedenis en zichtbaarheid lange tijd zijn gevormd door hun nut voor het imperium. Het eerste evenement in deze reeks richt zich op Soedan, een land met een humanitaire crisis die in de media onderbelicht blijft.” Schrijft Young Revolt zelf over dit event, op hun website.
Algemene evaluatie
Wat mij als eerste opviel, was hoe goed de opzet van het programma aansloot bij de leefwereld en behoeften van jongeren. Het evenement vond plaats op een vrijdagavond van 19.00 tot 23.00 uur: een tijdstip waarop de meeste jongeren geen studie- of werkverplichtingen meer hebben. Daarnaast was de locatie ook ideaal gekozen. BAK ligt in het centrum van Utrecht en is daardoor gemakkelijk bereikbaar. Ook hielp het dat entree op donatie basis was, dus er geen verplichte hoge kosten waren.
Ook de programmering was zorgvuldig opgebouwd. De avond begon met een panelgesprek waarin informatie werd gedeeld over de crisis in Sudan en waarin ruimte was voor vragen uit het publiek. Vervolgens verzorgde Razeen, een Sudanese muziekartiest, een optreden met nummers van zijn nieuwe album, waarin zijn persoonlijke band met Sudan centraal staat. De avond werd afgesloten met een DJ-set, waardoor bezoekers de gelegenheid kregen om na te praten en samen te dansen.
Deze opbouw vond ik bijzonder sterk, juist omdat het onderwerp van de avond zo zwaar en emotioneel beladen is. Door eerst ruimte te maken voor informatie en verdieping, en vervolgens voor muziek, ontmoeting en dans, ontstond er een goede balans tussen bewustwording en verwerking. Muziek en dans spelen al eeuwenlang een belangrijke rol binnen gemarginaliseerde gemeenschappen als middel om verdriet te verwerken en solidariteit te versterken.
Daarbij moet ik zelf altijd denken aan een bekende uitspraak van Dan Savage over de aidscrisis: “We buried our friends in the morning, we protested in the afternoon, and we danced all night. The dance kept us in the fight because it was the dance we were fighting for.”
Juist daarom werkt de overgang van een inhoudelijk en confronterend programmaonderdeel naar een meer collectieve en vierende afsluiting naar mijn mening zo goed. Het biedt bezoekers niet alleen kennis en inzicht, maar ook ruimte om emoties te verwerken en verbinding te vinden.
Mijn enige aandachtspunt betreft de geluidskwaliteit tijdens het evenement. Met name tijdens het panelgesprek waren niet alle sprekers even goed verstaanbaar. Dit komt denk ik door een combinatie van de verschillende Engelstalige accenten, panelleden die niet gewend waren om met een microfoon te spreken, en de uitdagende akoestiek van de ruimte in BAK. Een kleine verbetering op dit vlak zou naar mijn idee al veel verschil kunnen maken. Het zou helpen als er binnen het team al 1 iemand aanwezig is met basiskennis van geluidstechniek, die vooraf de audio controleert en tijdens het programma kan bijsturen waar nodig.
Aanwezigheid jongeren
Wat mij direct opviel tijdens dit projectbezoek, was de samenstelling van het publiek. Het is volgens mij het eerste evenement dat ik namens Fonds 21 bezocht waarbij vrijwel alle aanwezigen jong waren. Naar schatting bestond ongeveer 90 procent van het publiek wel uit jongeren.
Hoewel het geen grootschalig evenement was, ik schat dat er ongeveer vijftig bezoekers aanwezig waren, was de organisatie zeer tevreden over de opkomst. Uit de gesprekken die ik voerde, bleek dat het aantal bezoekers de verwachtingen zelfs had overtroffen.
De sterke aanwezigheid van jongeren lijkt mij geen toeval. Zoals eerder genoemd waren het tijdstip, de locatie en de kosten goed afgestemd op deze doelgroep. Maar minstens zo belangrijk was de sfeer van de avond. Het evenement voelde toegankelijk en laagdrempelig. Bezoekers die later binnenkwamen, werden zonder oordeel ontvangen en iedereen kon zelf bepalen in welke mate die wilde deelnemen aan gesprekken of interactie.
Juist die informele en uitnodigende sfeer maakte het voor jongeren gemakkelijk om aanwezig te zijn en zich op hun gemak te voelen. Naar mijn idee hangt dit sterk samen met het feit dat Young Revolt zelf door jongeren wordt georganiseerd. De keuzes die worden gemaakt sluiten daardoor op een natuurlijke manier aan bij de verwachtingen en behoeften van de doelgroep.
Ook vond ik de tekst die bij de uitnodiging van dit evenement stond erg sterk: “If You’ve been Thinking: “Ah, I really wanna Do Something for Sudan, but I feel like I don’t Know enough,” This Is For YOU. Come Learn How To Be A Better Activist for Sudan, Dance to Music by Razeen and Shake A$$ to mixes by DJ $oul$ucka.
Conclusie
Dit projectbezoek liet zien hoe effectief een evenement kan zijn wanneer het daadwerkelijk aansluit bij de leefwereld van jongeren. Young Revolt wist een zwaar beladen en onderbelicht onderwerp toegankelijk te maken door informatie en ontmoeting op een sterke manier te combineren.
De hoge aanwezigheid van jongeren was naar mijn idee geen toeval. Door bewuste keuzes in programmering, communicatie, locatie en sfeer wist de organisatie een laagdrempelige en uitnodigende omgeving te creëren. Daarbij laat dit project zien hoe waardevol het is wanneer jongeren niet alleen de doelgroep zijn, maar ook zelf betrokken zijn bij de organisatie van een evenement.