Het festival
Op vrijdag 27 maart ben ik bij Roze Filmdagen geweest! Het is dit jaar het 29e jaar dat ze dit LGBTQ+ filmfestival organiseren. Dit jaar vond het plaats in Het Ketelhuis in Amsterdam. Het Ketelhuis zit in het Westerpark in Amsterdam en het is een supermooi park om in rond te lopen, zeker een aanrader! Dit festival is al sinds 1996 bezig, maar ze hebben een jaartje overslaan in 2001, dus is dit jaar het 29e jaar!
Mijn ervaring
Ik heb de film Black burns fast uitgekozen. Het is een coming of age lesbisch en Zuid-Afrikaans verhaal met een leuk einde. 17-jarige Luthando gaat op een zelfontdekking avontuur nadat ze erachter komt dat ze lesbisch is. Het verhaal speelt zich af in een strenge Zuid-Afrikaanse meisjesschool waar hoge cijfers de prioriteit zijn.
Luthando is aan het begin een meid met één beste vriendin, maar de rest van de school vindt haar eigenlijk een nerd. Totdat op een dag de rebel Ayanda de school binnen komt. Het verhaal volgt hen in deze gekke school en Luthando’s zelf ontdekking met liefde en lesbisch zijn. Luthando doet wat dingen waar ze spijt van heeft, maar ze leert hiervan en zegt sorry tegen iedereen. Ook de mensen om haar heen steunen haar en vergeven haar voor alles. Uiteindelijk zijn Ayanda en Luthando niet meer samen, maar ze zijn weer vrienden na het hele verhaal en hebben wat belangrijke dingen geleert van elkaar.
Visueel is de film ook heel mooi. Er zijn kleine momenten met een soort videogame aesthetic eraan dat alles net wat meer persoonlijk maakt. Ook zijn er momenten met een fisheye cameralens dat de grappige maar intense momenten goed overbrengen. De kleuren van de film zijn ook schitterend, de meiden in de film hebben bijna altijd een blauw schooluniform aan dat goed in contrast staat met de achtergronden. Maar als ze deze uniformen uit hebben voelt het ook gelijk weer heel persoonlijk om ze op die manier te zien.
Het verhaal gaat ook in op de Zuid-Afrikaanse cultuur en het racisme dat Luthando moet weerstaan op school. Het verhaal draait om de Zuid-Afrikaanse cultuur en dit merk je vooral in Luthando’s moeder. Ze is een traditionele vrouw die duidelijk staat voor wat ze vindt. Ze wil het grootste deel van de film dat Luthando haar hoofd naar beneden houdt om zich te concentreren op haar studies, maar richting het einde hebben ze een mooi moment waar de moeder realiseert dat er meer is aan het leven en dat Luthando veel kan leren van de wereld om haar heen. Ook het racisme en de homofobie van de witte meiden op school heeft een effect op het verhaal. Zodra ze erachter komen dat Luthando lesbisch is vinden ze haar gelijk vies en zeggen ze dingen zoals: ‘Maar wat als ze altijd stiekem naar ons op die manier zit te kijken!’. Gelukkig heeft Luthando geweldige vriendinnen die haar verdedigen tegen deze mensen ook al is Luthando er niet bij om het te horen.
Mijn mening
Ik ben zelf lesbisch en ik vond het super verfrissend om een keer een positief en leuk lesbisch verhaal te zien. Vaak binnen lesbische media is het dat er één van hun dood gaat, het verhaal een horrorverhaal is, of ze zijn helemaal geen goede personen. Daarom vond ik dit zo verfrissend om te zien! Twee lesbische meiden die het leven uitvogelen en er positief uitkomen. Ik denk dat dit een film is dat veel inspiratie en moed kan geven aan jongere lesbische/ sapphic mensen. Vaak is er veel gay media gericht op jongere mensen, maar niet veel lesbische verhalen, dus dit vind ik een geweldige film dat veel jongeren moeten zien! Over het algemeen een super rakend verhaal waar ik veel van heb genoten.
