Projectbezoek Ontwaken in Blauw – Nederlands Fotomuseum

Cyanotypie is juist een proces dat draait om vertraging en aandacht, het tegenovergestelde van de versnelling waar we tegenwoordig zo aan gewend zijn. Dat maakte mij meteen nieuwsgierig naar hoe deze techniek in de tentoonstelling zou worden toegepast.

Algemene evaluatie 

Ik moet zeggen dat mijn verwachtingen voor deze tentoonstelling vooraf niet enorm hoog waren. Ik heb zelf vaker met deze techniek gewerkt en dacht daardoor al een redelijk goed beeld te hebben van wat er allemaal mogelijk was. Dat bleek totaal anders te zijn: wat een prachtige tentoonstelling! 

Er waren ontzettend veel verschillende interpretaties van dezelfde techniek te zien. Papier, textiel, keramiek, fotoprints, waterinstallaties en digitaal werk. Bij elke hoek die je om liep, wachtte weer iets nieuws. En juist dát was de kracht van deze tentoonstelling. 

Niet alleen in materiaal was er veel variatie, maar ook in inhoud. Vijftien kunstenaars namen deel aan deze expositie, waaronder ook lokale makers. Daardoor was er voor iedere bezoeker wel een thema te vinden dat aanspreekt. Onderwerpen zoals ecologie, genderidentiteit, feminisme, herkomst en het koloniale verleden kwamen aan bod. 

Het zijn heel verschillende en soms ook zware onderwerpen. In eerste instantie was ik bang dat dit misschien niet één geheel zou vormen, of dat sommige thema’s geforceerd zouden aanvoelen. Maar dat was absoluut niet het geval. De kunstenaars en hun persoonlijke perspectieven stonden centraal, waardoor de diversiteit juist als een kracht voelde. Hierdoor kwam de tentoonstelling als geheel overtuigend samen. 

Ook het ontwerp van de expositieruimte droeg sterk bij aan die samenhang. Dana Dijkgraaf heeft dit echt heel sterk vormgegeven (bij deze een extra applaus voor haar!). Doordat het geen typische ‘white cube’ was, bleef de tentoonstelling boeiend en werden de werken op een natuurlijke manier met elkaar verbonden, zonder dat het voorspelbaar werd. 

Aanwezigheid jongeren 

Ik denk dat deze tentoonstelling erg aantrekkelijk kan zijn voor jongeren. Alleen het museum zelf zou al jongeren kunnen aantrekken. Het industriële karakter van het gebouw wat momenteel erg populair is, en bijvoorbeeld de photobooth op de begane grond, zijn al elementen die aanspreken. Zet daar een foto van op Instagram en ik denk oprecht dat jongeren gelijk binnen komen stromen 

Daarnaast sluiten de thema’s van de kunstwerken in Ontwaken in blauw goed aan bij de belevingswereld van jongeren. Onderwerpen zoals het koloniale verleden, ecologie, feminisme en genderidentiteit zijn thema’s waar veel jongeren vandaag de dag actief mee bezig zijn. 

Tijdens ons projectbezoek waren er helaas weinig jongeren aanwezig. Ik vraag mij daarom af of dit komt door een gebrek aan gerichte marketing, of dat het te maken had met het moment van ons bezoek. 

Conclusie 

Al met al heeft de tentoonstelling Ontwaken in blauw mijn verwachtingen zeker overtroffen. Ik verwachtte een techniek te zien die ik al goed kende, maar er bleek juist een enorme diversiteit aan interpretaties en toepassingen mogelijk te zijn. De combinatie van verschillende materialen, persoonlijke verhalen en actuele thema’s zorgde voor een enorm sterke tentoonstelling. 

Hoewel er tijdens ons bezoek weinig jongeren aanwezig waren, denk ik dat de tentoonstelling wel potentie heeft om een jong publiek aan te spreken. Met gerichte marketing en bijvoorbeeld een sterkere zichtbaarheid op sociale media zou deze expositie waarschijnlijk een grotere groep jongeren kunnen bereiken.