Mijn avontuur
Dinsdag 3 februari stapte ik om 8:49 de bus in onderweg van De Meern naar Rotterdam voor het International Film Festival Rotterdam (IFFR). Ik was heel enthousiast om Rotterdam te verkennen voor het festival. Het was gelijk een grote start van mijn stage sinds dit mijn tweede dag stage was. Rond 10:00 kwam ik aan op station Rotterdam Centraal en ik was gelijk een beetje verdwaald. Het is een gigantisch station en het was redelijk druk. Toch heb ik mijn weg gevonden door de mensen heen en ben ik buitengekomen. Daar zag ik buiten op het plein een gigantisch standbeeld van het logo van het IFFR. Ik moest even zoeken op Google Maps en toen was ik onderweg! De film die ik ging bekijken was bij De Doelen in de Jurriaanse Zaal, dus het was niet ver lopen van het station.
Locatie ‘De Doelen’
De eerste locatie die ik heb bezocht voor het festival is De Doelen. Gelijk toen ik binnenkwam gaf de locatie een goede en warme sfeer af. Overal hingen stukken kunst met tijgers erop, het symbool van IFFR. Er was een leuke shop vooraan de lobby, en verderop was een sfeervolle café/ zitplaatsen. Er was allemaal kleurrijk licht in de lobby, waardoor het heel gezellig voelde. Er was een car waar je koffie kon halen en een kleine bar voor eten en drankjes.
Beneden was er een kleine display voor de samenwerking van UNIQLO & IFFR. Er hingen drie T-shirts aan de wand waar allemaal informatie stond over de samenwerking. UNIQLO is één van de grootste partners van de Displacement Film Fund wat in 2025 is opgericht. De bekende Australische actrice Cate Blanchett is de oprichter van de DFF met hulp van andere mensen. Cate was dit jaar dus ook langsgekomen bij het festival in Rotterdam!
Toen ik de roltrap op ging was er boven een leuk restaurantje waar mensen films aan het bespreken waren. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zo druk zou zijn, maar het is natuurlijk gewoon een festival. De filmindustrie weet ik persoonlijk niet veel van, dus om zo een dagje mee te kijken was erg leuk en interessant.
Ik ging vervolgens naar de Jurriaanse Zaal en nam plaats in het midden van de zaal. De zaal zelf is niet heel groot, maar heeft wel een goede sfeer. De stoelen waren wel best krap en ik had niet veel beenruimte, waardoor ik snel last kreeg van mijn benen. De visuele en audiokwaliteit was wel erg hoog, waardoor het nog steeds een geweldige zaal is.
De Film
De Film die ik heb gezien heet ‘The testament of Ann Lee’. Het is een drama/musical film over een vrouw genaamd Ann Lee die de religieuze groep ‘The Shakers’ opricht. Deze groep gelooft dat Jezus zal worden herboren als een vrouw. Binnen hun geloof dansen ze veel en zingen ze over hun problemen. De muziek en choreografie is geweldig neergezet in de film waardoor je echt hun religie begint te voelen.
De film is gebaseerd op de echte Ann Lee die leefde van 1736 tot 1784. Haar verhaal wordt best goed verbeeld in deze film. De enige grote verandering is dat de dans in de film natuurlijk is gechoreografeerd, waardoor iedereen gelijkgaat en alles in mooie symmetrische vormen danst.
Ik vond de film heel erg mooi. Ik ben zelf niet religieus, maar ik vind het altijd wel interessant om erover te leren. Ik ken wat mensen die wel religieus zijn, dus het voelt een beetje alsof ik hun steeds meer kan begrijpen met zulk soort films. De film zelf was visueel geweldig en de muziek was on point. Het tempo van de film was soms een beetje apart. Soms waren gedeeltes erg lang, te lang. En dan waren andere gedeeltes maar een paar seconden. Hierdoor was het soms lastig om te volgen. Maar in het algemeen was de film geweldig.
“Art directions” in het Katoenhuis
Na de film bij De Doelen heb ik wat geluncht bij een cafétje in de buurt en ben ik daarna op stap gegaan richting het Katoenhuis. Het was een regenachtige dag, waardoor ik een doorweekt was toen ik aankwam. Het Katoenhuis ligt op een industrieterrein, dus ik moest een kwartiertje lopen vanaf de metro voordat ik aankwam.
Het Katoenhuis is een uniek gebouw waar altijd iets met kunst staat. Momenteel voor het IFFR is de tentoonstelling “Art directions” te zien. Deze tentoonstelling bestaat uit 5 verschillende installaties. Het zijn aparte films van allemaal verschillende artiesten. Eén van de installaties was met een VR-headset, maar ik word snel misselijk van een VR-headset, dus ik heb dit gedeelte niet gezien.
De installaties zelf waren allemaal erg uniek en mooi. De eerste heette “Café Cuba: Who dared to awaken the dead memory”. In deze kamer stond er een koffiekar in de het midden met daarachter 3 schermen met allemaal verschillend beeld van de stad Kinshasa. Het voelt alsof je in de chaos van de stad rondloopt, wat een zwaar effect kan hebben. Deze gaat over de momentele omstandigheden van Congo en hoe dat is als “normale” burger. De verlichting was erg mooi en de beelden gaven een donkere en mysterieuze sfeer af.
Krakatoa was de tweede installatie bij het Katoenhuis. Dit gaat over de uitbarsting van de Indonesische vulkaan Krakatoa in 1883. Het was een combinatie van beeld, geluid en licht. Het was een intense ervaring waar het beeld van de uitbarsting wordt laten zien als een metafoor voor creatie en vernietiging. De flitsende lichten achter het scherm verkocht het effect van de uitbarsting zeker. Ik vond dat deze kamer zwaar voelde door de intense film. De beelden gingen van magisch naar intens en brutaal en dat was heel interessant om te ervaren.
Preludio was de derde ruimte. Het was een droom-achtige kamer met blauwe verlichting en zilvere platen rond de kamer. Onder deze platen lagen speakers zodat het klonk alsof er water op viel. Op het scherm kwam steeds tekst dat een beetje verwarrend waren. Het geluid was ook interessant, want het ging van muziek naar een vrouw die spreekt in een andere taal. De vibe van de kamer was erg rustgevend, dus het was een goede ervaring.
Laatste gedachtes
Mijn eerste ervaring van het IFFR was zeker positief. Het was een sfeer dat ik nog nooit eerder had ervaren en de cultuur van film-lovers was heel leuk om te ontdekken. Het was een goede dag met aardige mensen en een goede sfeer.
